www.telugubhakti.com Digest Number 4775

7 Messages

Digest #4775
Sri Satya Sai Baba by p_gopi_krishna
Sri Satya Sai Baba by p_gopi_krishna
Srimad Bhagavad Gita by p_gopi_krishna
Srimad Bhagavad Gita by p_gopi_krishna
Srimad Bhagavad Gita by p_gopi_krishna
Story by p_gopi_krishna


Sun Sep 16, 2018 12:43 am (PDT) . Posted by:


Lead life in the world as a compulsory duty imposed on you, like you are serving sentence in prison for crimes from previous births. The superintendent assigns various duties — cooking, cleaning, chopping wood, etc. You must do work assigned to the best of your ability, without any expectation of reward. If you behave well, cause no trouble, and do assigned duties without demur, then your sentence may be ended sooner and you would be released with a good conduct certificate. This attitude will help you practice selfless action without expecting rewards (nishkama karma), which is very valuable to curb your senses. When Pandavas were affected by mental anxieties, Dharmaraja prayed to Krishna. Krishna spent time comforting them, and when He was departing, Krishna gave Dharmaraja one line, which he was to remember whenever he was affected by joy or grief. It was: "This will not last (Eppudu undadu)." That is one powerful method by which mental agitations can be calmed. Sri Satya Sai Baba

Sun Sep 16, 2018 6:10 pm (PDT) . Posted by:


If we invite some great person, such as a saint or a learned one to our house, some preparations will have to be made at home, to make it presentable. We have to clean the house and the surroundings before the guest arrives. In the same way, if we invite a minister or governor to our village, we would clean the road, decorate the path and keep everything fit and proper for receiving the eminent visitor. If we take so much care and precaution when we invite a person who has only a temporary position, how much more clean should we keep our heart when we invite the very Creator and Protector of the world Himself to enter! It is only when we purify our heart that God will be able to enter it. Krishna said to Arjuna, "You are taking Me as the charioteer of your chariot. Take Me as the charioteer of your life. Think how clean and how grand your heart should be to make it a seat for Me if I become the charioteer of your heart." Sri Satya Sai Baba

Sun Sep 16, 2018 3:30 am (PDT) . Posted by:


Spiritual knowledge makes us far-sighted and deep-sighted

To be far-sighted means to see distant consequences of present actions. To be deep-sighted means to see beyond the surface of the problem to underlying issues.

Gita wisdom can make us both far-sighted and deep-sighted.

Far-sighted: We frequently function with a short-term vision of our life, seeking immediate pleasures or at the most seeking pleasures that last a lifetime. But when we get spiritual knowledge and understand that our identity extends beyond our body to our soul. Thereby, we appreciate that we will survive beyond inevitable bodily deterioration and destruction (02.13). Bodily transformations don't disturb us that much because we see death as a transition, not a termination. Understanding that we will continue to exist after death, we spiritualize our consciousness so as to prepare an auspicious post-mortem destination for ourselves.

Deep-sighted: Gita wisdom also helps us appreciate that we have needs that are deeper than basic bodily needs such as food and shelter. We also need a sense of meaning and purpose to our life. And ultimately it is love, lasting love, that brings the deepest meaning and the highest purpose to our life. Understanding that we as souls are parts of the Whole, the all-attractive Supreme, Krishna, we recognize that connecting with him through bhakti-yoga practice serves an essential need of ours.

When we are thus spiritually aware and spiritually nourished, then upheavals at the material level such as heat-cold, pleasure-pain and honor-dishonor don't affect us that much (02.14).

When dealing with people, we can avoid judging and labeling them based on their surface appearances, and can focus on their spiritual potentials, even if they have many surface problems. And more importantly, we can bring this same positive approach in relating with ourselves too, thus empowering ourselves to expertly take decisions that bring out our best and others' best too.

Think it over:

How does spiritual knowledge make us far-sighted?

How does spiritual knowledge make us deep-sighted?

How does becoming far-sighted and deep-sighted help us?

Read more https://www.gitadaily.com/spiritual-knowledge-makes-us-far-sighted-and-deep-sighted/ https://www.gitadaily.com/spiritual-knowledge-makes-us-far-sighted-and-deep-sighted/

Sun Sep 16, 2018 12:22 pm (PDT) . Posted by:


People who do Bad Karmas are Punished surely by the God at one time or the another

Sometimes we feel that those people who do Good Karmas are not rewarded & those who do Bad Karmas are not Punished by God. But it is not so. Domain of God runs for Many lives & it is not that a person is not punished by God for his bad Karmas. So here are examples of how God punishes for bad Karmas..

Lets first take the case of Bhishma Pitamah. He had to Suffer on a Bed of Arrows? To the question as to why Bhishma Pitamah was suffering this punishment even when he had not committed any sin during past 72 birth lives (Great Bhishma could peep into his past lives through Samadhi), Lord Krishna replied him that he committed a folly in past 73rd life birth when he inflicted injuries to insects by piercing thorns / needles into their bodies. Those thorns have now appeared as bed of arrows for you. Your sinful Karma remained dormant as you were a pious person throughout these lives but since you have now become a party to Adharma of Duryodhana, the sanchit evil Karma's of 73rd life has ripened now.

So if a person has done good Karmas in past lives, he/she gets a good life in future births & if he/she has done bad Karmas in past lives then that person has to suffer bad fruit of those bad Karmas. So it is generally said that we should do good Karmas only.

Next lets take the case of Ashwathama who was given a curse by Lord Krishna at the end of Mahabharata war.

At the end of Mahabharata war, Ashwathama entered into the tent of the Pandavas and mistakenly killed all the 5 sleeping sons of Pandavas and set the camp on fire. Later on Ashwathama through deadly weapon called Brahmastra also killed the child in the womb of the pregnant 'Uttara' (wife of martyr Abhimanyu - the great archer and son of Arjuna), however Lord Krishna later revived the child through His Grace. So Ashwathama tried to kill everyone in the Pandava's family. On this Lord Krishna became very angry with Ashwathama & Cursed him badly. Lord Krishna Cursed him like this:

O! Ashwathama "You will carry the burden of all the people's sins on your shoulders and will roam alone like a ghost without getting any love and courtesy till the end of Kaliyuga, You will have neither any hospitality nor any accommodation; You will be in total isolation from the mankind and society; Your body will suffer from a host of incurable diseases forming sores and ulcers that would never heal. May you, Ashwathama, lead the most wretched life anyone can ever lead. May you never receive love or affection ever in your life unto the end of Time".

It is said that from the last 5152 years, Ashwathama is still roaming on earth in and around the Narmada river in India. As Mahakaal (Lord Shiva) can only free him from the curse so it is said that he still visits the shivling at a temple near the Narmada river every morning and places a rose flower there in temple which he creates from his tap / spiritual power every day..

Similarly all those people who do bad Karmas are Punished surely by God at one time or the another as showed in above examples. Otherwise also God has created 8.4 Million different species in which a person goes after death. Say if a person has done very Bad Karmas, then he may become an animal or bird like a dog, snake, cat, crocodile, cow, bull, monkey, pig, lion, crow, falcon etc. & may have to suffer for innumerable years in such lives for his bad Karmas before he can get redeemed for his bad karmas.

So if a person has done good Karmas in past lives, he/she gets a good life in future births & if he/she has done bad karmas in past lives then that person has to suffer bad fruit of those bad Karmas. So it is generally said that we should do good Karmas only.

Below are few verses of Bhagwat Gita which explain about how a soul travels from one body to the other & where it goes as per the Karmic law:

"yada sattve pravrddhe tu

pralayam yati deha-bhrt

tadottama-vidam lokan

amalan pratipadyate"

(Bhagwat Gita: Chapter Fourteen verse 14)

"Sri Krishna said: O Arjuna, When one dies in the mode of goodness (after doing good Karmas) , he attains to the pure higher planets of the great sages."

"rajasi pralayam gatva

karma-sangisu jayate

tatha pralinas tamasi

mudha-yonisu jayate"

(Bhagwat Gita: Chapter Fourteen verse 15)

"Sri Krishna said: O Arjuna, When one dies in the mode of passion, he takes birth among those engaged in fruit producing activities (i.e. as a man or woman on earth); and when one dies in the mode of ignorance (after doing bad Karmas) , he takes birth in the bird & animal kingdom."

So it is said that we should do all our Karmas for the God only as by doing such Karmas no evil result shall come out of those Karmas in future lives..

"yajnarthat karmano 'nyatra

loko 'yam karma-bandhanah

tad-artham karma kaunteya

mukta-sangah samachara"

(Bhagwat Gita: Chapter Three verse 9)

"Sri Krishna said: Work done as a sacrifice for Vishnu has to be performed, otherwise work causes bondage in this material world. Therefore, O Arjuna, perform your prescribed duties for His satisfaction, and in that way you will always remain free from bondage."

So let's do Good Karmas only so that we shall get Goof Fruits of those Karmas in future births. Let's do all the Karmas for God only as by that way God shall protect us always.

Sun Sep 16, 2018 12:37 pm (PDT) . Posted by:


Free will is the distance between impulse and response

On seeing addicted people relapsing despite their best intentions, we may wonder, "Do they still have free will? Can we lose our free will?"

No. To understand how we always have free will, consider a net surfing example. When we visit a site repeatedly, it opens as our default home page. Similarly, when we indulge in a particular pleasure repeatedly, that indulgence becomes the default impulse stored in our mind.

Even if a particular browser page opens on its own, we still can choose whether to browse it or to close it. Similarly, even if a particular impulse pops up in our mind, we still have the free will to choose our response. Indeed, free will is the distance between impulse and response. The more tightly impulse and response get tied together, the lesser becomes the room for our free will to act. When this distance becomes miniscule, our impulses feel like shackles (Bhagavad-gita 16.11).

Nonetheless, impulse and response still remain different. The impulse comes from the mind, whereas the response comes from the soul. By philosophically understanding the difference between the mind and the soul, we can increase the distance between the impulse and the response. That is, when an impulse rises within us, we can identify it as the mind's proposition, not as our own intention.

More empoweringly, if we situate ourselves in the soul's purpose – the purpose of serving the whole, Krishna – we can disregard the impulse as a distraction from our purpose. How can we situate ourselves in Krishna's service? By practicing bhakti-yoga. Diligent bhakti practice makes us purified and absorbed in all-attractive Krishna. The resulting satisfaction makes disregarding the impulse easier, thereby further increasing our free will.

Thus, by practicing bhakti-yoga diligently, we can empower ourselves to decouple response from impulse, thereby maximizing our free will.

Think it over:

When do our impulses feel like shackles?

What is the difference between impulse and response?

How can bhakti-yoga empower us to decouple response from impulse?

Read more https://www.gitadaily.com/free-will-is-the-distance-between-impulse-and-response/ https://www.gitadaily.com/free-will-is-the-distance-between-impulse-and-response/

Sun Sep 16, 2018 12:08 pm (PDT) . Posted by:



Individual human beings have to suffer their karmas but Isvara manages to make the best of their karmas for His purpose.

God manipulates the fruits of karma.; He does not add or take away from it.. The subconscious of man is a warehouse of good and bad karma. Isvara chooses from this warehouse what He sees will best suit the spiritual evolution at the time of each man whether pleasant or painful. Thus there is nothing arbitrary.

- From Conscious Immortality —

God the Father represents Isvara, God the Holy Spirit represents Atman, God the Son represents Guru. Meaning that God appears to his devotee in the form of a Guru (son of God) and points out to him the immanence of the Holy Spirit. That is to say that God is spirit, that this spirit is immanent everywhere and that the Self must be realised, which is the same as realising God.

-Talk 90 -

Katy, posted on Ramana Maharshi Foundation UK

.. Alan Jacobs ..

Sun Sep 16, 2018 4:45 pm (PDT) . Posted by:


మీ పిల్లలకు తెలుగు వచ్చా?! ఇంద్రాణి ఇన్నుగంటి https://magazine.saarangabooks.com/author/indrani-inuganti/

మీ పిల్లలకు తెలుగు రాదా?
పిల్లలకి తెలుగు ఎందుకు నేర్పించలేదు?
పిల్లలకి మన భాష నేర్పించుకోక పోతే ఎలా?
అనే ప్రశ్నలు ఎక్కడికెళ్లినా, ముఖ్యముగా ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు చుట్టాలు, స్నేహితులు అడిగే ప్రశ్నలు ఇవి.
ఇక్కడ కూడా ఏ చిన్న గాదరింగ్ అయినా పిల్లలకి తెలుగు వచ్చా అనేది ఓ కామన్ టాపిక్ అనే చెప్పొచ్చు.
మా పిల్లలకు తెలుగు నేర్పిద్దామని చాల ప్రయత్నం చేసి విఫలమయ్యాను . తెలుగు అంటే కాస్త అభిమానం ఎక్కువే నాకు. ఎప్పుడు ఇండియా వెళ్లినా విశాలాంధ్ర, హైద్రాబాద్ బుక్ ట్రస్టు, నవోదయాకి వెళ్లి కొన్ని నవలలు, కథల పుస్తకాలు తెచ్చుకోవడం అలవాటు. ఓ చిన్నపాటి గ్రంధాలయం ఉంది నా దగ్గర. పిల్లలకి తెలుగు చదవడం నేర్పించాలని పెద్దబాల శిక్ష కూడా తెచ్చుకున్నాను ముందు చూపుగా.
మా పెద్దాడు రోజుల పిల్లవాడిగా ఉన్నప్పటినుండే వాడికి తెలుగు కథలు చదివి వినిపించేదాన్ని. అమరావతి కథలనుండి, 'వాన ' కధ చదివితే శ్రద్దగా వినేవాడు. ఆ కథలో ఉండే శబ్దసౌందర్యం కారణం కావచ్చు. వాడికి రెండో ఏడూ నిండేటప్పటికీ తెలుగు మాట్లాడ్డం బాగానే వచ్చింది. ఈ లోపు అమ్మ రావడంతో వాడి తెలుగు ఇంకా మెరుగు పడిందనే చెప్పాలి. ఆటస్థలం, ఉయ్యాల, జారుడుబల్ల వంటివి.
అమ్మమ్మా , 'బయటకెళ్దాం, ఆటాడుకుందాం ' అని వీడు తెల్లారగానే పాట మొదలుపెట్టేవాడు. మధ్యాహ్నం అన్నం తినగానే అమ్మమ్మ, మనవడు ఇద్దరు కలిసి ఇంటి వెనక ఉన్న పార్కుకెళ్లేవాళ్లు. ఓ రెండు గంటల తర్వాత, వరిపొలం మాసూలు చేసి, గట్టెక్కిన కూలీల్ల్లా జుట్టు రేగిపోయి, బట్టలు నలిగిపోయి, మట్టి కొట్టుకొని ఇంటికి చేరేవాళ్ళు. తర్వాత తీరీగ్గా చెప్పేవాడు ఏమేమి చేసారో.
"ఆటస్థలంకి వెళ్ళామా, అక్కడేమో నేను, అమ్మమ్మ జారుడుబల్ల ఎక్కి జర్రున జారాము. ఉయ్యాల ఊగాము , ఇసుకలో ఆడుకున్నాం" అని కబుర్లు చెప్పేవాడు.
మూడేళ్ళ వయస్సులో ఓ రోజు "అమ్మా, ఇంటి వెనక ఓ అమ్మాయి పొట్టి నిక్కరుతో పరుగెత్తుంది" , అంటూ డెక్ మీద నుండి అరిస్తే, వాళ్ళ నాన్న నా కొడుకు ప్రయోజకుడు అయ్యాడని పొంగిపోవడం ఇంకా నాకు గుర్తుంది.
కానీ ఆ తర్వాత వాడు నర్సరీ స్కూల్లో చేరినప్పటి నుండి, కొంచెం తెలుగు మాట్లాడ్డం తగ్గుతూ వచ్చింది. ఇలా కాదని మా ఇంట్లోనే తెలుగుబడి మొదలుపెట్టాం. ఆంధ్రుల ఆరంభ శూరత్వానికి ఉదహరణగా మాబడి పిల్లలతో కళకళలాడింది మొదట్లో . నేను, ఇంకో టీచర్ కలిసి తెలుగు పాఠాలు మొదలుపెట్టాం. మా ఇద్దరు పిల్లలకి కూడా రాయడం, చదవడం అబ్బింది కానీ అర్థం వివరించి చెప్పాల్సివచ్చేది. వాళ్ళతో ముందు తెలుగులో మాట్లాడి తర్వాత ఇంగ్లీషులో మాట్లాడేదాన్ని. ఇది ఇలా సాగేది.
ఆకలేస్తుందా? అన్నం పెట్టనా?
ఆర్యూ హంగ్రీ? యు వాంట్ మీ టు సర్వ్ అన్నం?
ఇది క్రీస్తు సువార్త సభల్లాగా, విదేశీయులు విచ్చేసే స్వామీజీ ప్రవచనాల్లాగా సాగింది ఈ ప్రహసనం కొన్నాళ్ళు.
నెమ్మదిగా విద్యార్థులు తగ్గుతో వచ్చి, చివరికి మా పిల్లలిద్దరూ, ఆ ఇంకో టీచర్ పిల్లలిద్దరూ వెరసి నలుగురు మిగిలారు. వాళ్ళ పిల్లలకి నేను, మా వాళ్లకి ఆ టీచర్ తెలుగు నేర్పుతూ వచ్చాము. రెండు సంవత్సవరాలు గడిచేటప్పటికి మా పిల్లలకి నెమ్మదిగా ఆసక్తి తగ్గి, కుదురుగా కూర్చోవకపోవడం, పడుకొని రాయడం, వినిపించనట్లు నిర్లక్ష్యం చేయడం మొదలుపెట్టారు. ఈ ప్రవర్తన మిగతా క్లాసుల్లో చూపిస్తారేమోనని ఇక బడి మూసివేశాం చివరికి. ఆ పిల్లలిద్దరూ ఇప్పటికి చక్కగా తెలుగు మాట్లాడుతారు, చదువుతారు. క్రెడిట్ అంతా ఆ పిల్లలది మరియు వాళ్ళ తల్లితండ్రులది. మా పిల్లలికి తెలుగు రాకపోవడం మా తప్పు.
వీళ్ళకి తెలుగు బాగానే అర్ధం అవుతుంది కానీ తిరిగి తెలుగులో జవాబు చెప్పలేరు.
ఆ ఎండాకాలం సెలవుల్లో అమ్మ, నాన్న వచ్చారు. ఈ రకంగా పిల్లలకి తెలుగు కొంచెం అలవాటు అవుతుందేమోనని ఆశపడ్డాను.
"వద్దు", "నాకు తెలియదు" అని తెలుగులో వీళ్ళు ,
"నో" అని ఇంగ్లీషులో మా అమ్మ.
నెగటివ్ పదాలతో భాష నేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టారు. సర్లే ఎదో ఒకటి, కొంతయినా భాష తెలుస్తుంది కదా అనుకున్నా.
ఈలోపు పెద్దాడు గూగుల్ సహాయంతో కమ్యూనికేషన్ చేయడం మొదలుపెట్టి నా ఆశల్ని వమ్ము చేశాడు. ఏదయినా చెప్పాలంటే వీళ్ళు ఇంగ్లీషులో టైపు చేస్తే, గూగుల్ అనువాదం చేస్తే, అమ్మ చదవడం సాగింది.
వయోలిన్ ప్రాక్టీస్ చెయ్యమని అమ్మ గుర్తుచేస్తే , వీళ్ళు "ఐ యాం బిజీ రైట్ నౌ, విల్ డూ ఇట్ లేటర్" అని టైపు చేస్తే, గూగులమ్మ " ప్రస్తుతం ఈ కార్యక్రమంలో తీరిక లేనందువలన వయోలిన్ అబ్యాసం తర్వాత చేస్తాము." అని తెలుగీకరిస్తే మా అమ్మ అది చదువుకొని మురిసిపోయి, నేను ఇంటికి రాగానే తన మనవలకి చక్కటి తెలుగు వచ్చని తెగ చెప్పేది.
కొసమెరుపు ఏంటంటే, ఈ మధ్య ఇల్లు సర్దుతుంటే, అమ్మ రామకోటి పుస్తకాలు కనిపించాయి. వాటి మధ్య పేజీల్లో "ఫాల్కన్ రాకెట్ లాంచింగ్", "టెస్లా కార్ల టెక్నాలజీ", "పారడాక్స్ థియరీ అఫ్ టైం ట్రావెల్" , "నాసా మార్స్ మిషన్ " లాంటివన్నీ తెలుగులో రాసినవి కనిపించాయి. పెద్దాడు వీటన్నిటి గురించి వాళ్ళ అమ్మమ్మకి చెప్పాలని ఇంగ్లీషులో టైపు చేస్తే, గూగులమ్మ దానిని తెలుగీకరిస్తే,
ఈవిడ గారు తాను పవిత్రంగా చూసుకొనే రామకోటి పుస్తకాల్లో రాసుకొంది.
మేముండే ఏరియాలో ఇండియన్ల సంఖ్య తక్కువ కాబట్టి తెలుగు రావడంలేదని, అదే ఏ కాలిఫోర్నియా బే ఎరియాలోనో, డల్లాస్ లో లాంటి చోట్ల ఉండుంటే భాష వచ్చేదని నాకు నేనే చెప్పుకుంటాను. మా పిల్లలు స్పానిష్ , కొంత ఇటాలియన్, కొన్ని చైనీస్, జపనీస్ పదాలు నేర్చుకుంటున్నారు కానీ తెలుగు మాత్రం నేర్చుకోవాలన్న ఆసక్తి ఇంకా రాలేదు కానీ ఎప్పటికైనా తెలుగు కూడా నేర్చుకుంటారని నా ఆశ.
" వయోలిన్, ఫెన్సింగ్ కన్నా తెలుగు నేర్చుకోవడం పెద్ద కష్టం కాదు కదా! భాష తెలిస్తే అమ్మమ్మతో మాట్లాడచ్చు కదా!" అని నేనంటే, "అమ్మా! యు వాంట్ అజ్ టూ లెర్న్ ద లాంగ్వేజ్? ఆర్ యు వాంట్ అజ్ టు బీ ఎబెల్ టూ కమ్యూనికేట్ విత్ అమ్మమ్మ? వుయ్ అండర్ స్టాన్డ్ హర్, అండ్ షీ అండర్ స్టాండ్స్ అజ్ వెల్ ", అని సెలవిచ్చారు.

www.telugubhakti.com  - A one stop Bhakti and Cultural portal.

No comments: